18-04-07

Het antwoord van GROEN!.

De opinietekst van Filip De Bodt en co. levert een interessante bijdrage tot de vraag hoe kritiek op het huidige neoliberale denken politiek kan worden vertaald. De auteurs maken een reeks inhoudelijke bemerkingen en roepen op tot (1) een linkser Groen! en (2) een bundeling van de tegenkrachten.

Bij Groen! is er onlangs een nieuwe generatie opgestaan. Deze generatie van jonge mensen is lijsttrekker in alle provincies. Deze mensen zijn nieuw, groen en links. De tijd van de regeringsdeelname ligt achter ons. Als partij hebben we er veel uit geleerd, maar na de generatiewissel en de vernieuwing sinds 2003 gaat het niet langer op om ons hier nog op af te rekenen.Het klopt dat regeringsdeelname voor een groene partij allesbehalve evident is.

Dat is dan ook de reden waarom we keiharde voorwaarden stellen aan een eventuele deelname aan het beleid: Groen! moet een sterk verkiezingsresultaat halen en de andere partijen moeten bereid zijn om ons te volgen in een groen en sociaal regeerakkoord. Groen! wil zelf de klimaatminister leveren, omdat we vaststellen dat de opwarming van het klimaat ons voor uitdagingen plaatst die door de traditionele partijen blijkbaar onvoldoende erkend worden.

Zoals ook zeer duidelijk wordt omschreven in Het Klimaatboek dat verscheen bij EPO, is het klimaatprobleem in se ook een bijzonder ernstig sociaal vraagstuk. Het zijn de zwakkeren die dreigen te verliezen bij een verdere opwarming, zowel hier als in het Zuiden. Daarom pleiten wij ervoor dat de oplossingen voor het klimaatvraagstuk steeds een sociale toets moeten doorstaan. Via de invoering van een Sociaal Klimaatfonds dat gespijsd zal moeten worden door de grote vervuilers, willen wij ervoor zorgen dat de sociaal zwakkeren niet het slachtoffer zijn van de radicale klimaatmaatregelen die zich aandienen.

Het is niet omdat Groen! de Vlaamse ecologische partij is, dat wij ons op slechts één thema zouden focussen. De auteurs van de opinietekst verwarren ecologie met zorg om het leefmilieu. Ecologie is een ideologische stroming die veel breder gaat dan dat en in essentie een fundamentele systeemkritiek omvat. Het neoliberale denken van de traditionele partijen biedt geen oplossing voor de fundamentele problemen in onze samenleving. Deze zijn vooral terug te brengen tot het kortetermijnwinststreven en belangen van aandeelhouders allerhande, die zich mondiaal organiseren en onvoldoende rekening houden met het algemeen belang, over grenzen en generaties heen.De maatschappelijke gevolgen hiervan zijn vernietigend voor mens en milieu en worden door de auteurs zelf opgesomd: klimaatverandering, groeiende kloof tussen arm en rijk, de uitholling van onze sociale zekerheid, de privatisering van openbare diensten, de (sociale en politieke) crisis van de Europese Unie en de heersende mantra “meer en langer werken” die sinds het Generatiepact bij alle traditionele partijen gemeengoed is geworden.

Wij zelf voegen hier nog aan toe: de immense grote groepen armen in het Zuiden die in een neoliberaal keurslijf gedwongen worden (alhoewel tegenbewegingen in Zuid-Amerika zich met verschillende mate van succes proberen te verzetten), de voorspelde toename van hongersnoden en milieuvluchtelingen, en het feit dat er voor onze sociale zekerheid eenzijdig een beroep wordt gedaan op de werkende klasse terwijl herverdeling ook een bijdrage vereist van diegenen die vermogen opbouwen.Groen! kan de inhoudelijke (systeem)kritiek van de auteurs alleen maar bijtreden. Maar volgens de auteurs dienen wij “stevige standpunten” in te nemen. Ter aanvulling van de voorgaande punten van de auteurs zelf, wat te denken van de volgende.

+ Betaalbaar wonen is een toenemend probleem. Daarom wil Groen! de huurmarkt beter reguleren door huursubsidies te voorzien voor mensen die niet op de private huurmarkt terecht kunnen en door huurrichtprijzen te voorzien.
+ CO2-taks voor het bedrijfsleven (in België nog steeds niet ingevoerd).
+ Een vermogensbelasting, zodat niet enkel werkenden bijdragen tot de financiering van de sociale zekerheid. De paarse regering is tegen, maar voert wél de fiscale amnestie in voor fraudeurs.
+ Behoud en verdere uitbouw van mogelijkheden tot een ontspannen loopbaan, tegen de filosofie van het Generatiepact die werknemers uitperst als citroenen. Groen! was en is trouwens de enige gekende politieke partij die zich verzet tegen het Generatiepact, samen met de vakbonden.
+ 0,7% van het BNP voor ontwikkelingssamenwerking, de teloorgang van ontwikkelingssamenwerking onder de paarse regering is schrijnend.
+ Herziening van de NAVO-akkoorden die toelaten dat België wordt meegesleurd in illegale oorlogen.
+ De Europese Unie moet méér zijn dan een vrije markt alleen. Gedaan met de ivoren toren mentaliteit, de bureaucratie, het gesjacher tijdens onderhandelingen en de goednieuwsshows na de zoveelste Europese top waar niets werd beslist.

Zijn dit voor de auteurs voldoende “stevige standpunten”? Voor meer toelichting verwijzen wij graag naar ons verkiezingsprogramma, want dit zijn wel degelijk standpunten van Groen!.

Mogen wij de bal even terugkaatsen?

Wij detecteren bij bepaalde linkse krachten pleinvrees om met Groen! in gesprek te gaan om de tegenbeweging sterker te maken. Groen! was vragende partij om bij de oprichting van het CAP gesprekken te openen over eventuele vormen van samenwerking. De agenda voor deze gesprekken was blanco, er kon wat ons betreft over alles gepraat worden. Op het congres van CAP werd dit voorstel echter weggestemd. Dat is ieders goed recht, maar in deze kan Groen! geen “egelstelling” verweten worden.

Een “samengaan van linkse anti-neoliberale kandidaten en Groen!” behoorde wat ons betreft absoluut tot de mogelijkheden. Voor Groen! staat deze deur trouwens nog altijd open. Zonder vooroordelen, zonder linkse bewegingen af te rekenen op hun verleden, maar met oog voor de actuele maatschappelijke evoluties. En die vereisen een sterk antwoord op de uitdagingen op het vlak van leefmilieu en sociale rechtvaardigheid. Groen! heeft de wijsheid niet in pacht. Verrijking van eigen standpunten en politieke stijl is altijd een goede zaak. Wij nemen dan ook een open houding aan. Zolang we maar het groene en sociale alternatief versterken, in plaats van verdelen.

Wouter De Vriendt, lijsttrekker West-Vlaanderen
Peter Tom Jones
, 2e plaats Senaat, lid Wetenschappelijke Raad ATTAC-Vlaanderen
Stefaan Van Hecke, lijsttrekker Oost-Vlaanderen

11:44 Gepost door Filip De Bodt in Algemeen | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

04-04-07

Teken je mee?

De tekst mee tekenen kan je door een mailtje te sturen via de mailknop of door een bericht achter te laten in de chatbox! Do it!

12:48 Gepost door Filip De Bodt in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |