18-04-07

Het antwoord van GROEN!.

De opinietekst van Filip De Bodt en co. levert een interessante bijdrage tot de vraag hoe kritiek op het huidige neoliberale denken politiek kan worden vertaald. De auteurs maken een reeks inhoudelijke bemerkingen en roepen op tot (1) een linkser Groen! en (2) een bundeling van de tegenkrachten.

Bij Groen! is er onlangs een nieuwe generatie opgestaan. Deze generatie van jonge mensen is lijsttrekker in alle provincies. Deze mensen zijn nieuw, groen en links. De tijd van de regeringsdeelname ligt achter ons. Als partij hebben we er veel uit geleerd, maar na de generatiewissel en de vernieuwing sinds 2003 gaat het niet langer op om ons hier nog op af te rekenen.Het klopt dat regeringsdeelname voor een groene partij allesbehalve evident is.

Dat is dan ook de reden waarom we keiharde voorwaarden stellen aan een eventuele deelname aan het beleid: Groen! moet een sterk verkiezingsresultaat halen en de andere partijen moeten bereid zijn om ons te volgen in een groen en sociaal regeerakkoord. Groen! wil zelf de klimaatminister leveren, omdat we vaststellen dat de opwarming van het klimaat ons voor uitdagingen plaatst die door de traditionele partijen blijkbaar onvoldoende erkend worden.

Zoals ook zeer duidelijk wordt omschreven in Het Klimaatboek dat verscheen bij EPO, is het klimaatprobleem in se ook een bijzonder ernstig sociaal vraagstuk. Het zijn de zwakkeren die dreigen te verliezen bij een verdere opwarming, zowel hier als in het Zuiden. Daarom pleiten wij ervoor dat de oplossingen voor het klimaatvraagstuk steeds een sociale toets moeten doorstaan. Via de invoering van een Sociaal Klimaatfonds dat gespijsd zal moeten worden door de grote vervuilers, willen wij ervoor zorgen dat de sociaal zwakkeren niet het slachtoffer zijn van de radicale klimaatmaatregelen die zich aandienen.

Het is niet omdat Groen! de Vlaamse ecologische partij is, dat wij ons op slechts één thema zouden focussen. De auteurs van de opinietekst verwarren ecologie met zorg om het leefmilieu. Ecologie is een ideologische stroming die veel breder gaat dan dat en in essentie een fundamentele systeemkritiek omvat. Het neoliberale denken van de traditionele partijen biedt geen oplossing voor de fundamentele problemen in onze samenleving. Deze zijn vooral terug te brengen tot het kortetermijnwinststreven en belangen van aandeelhouders allerhande, die zich mondiaal organiseren en onvoldoende rekening houden met het algemeen belang, over grenzen en generaties heen.De maatschappelijke gevolgen hiervan zijn vernietigend voor mens en milieu en worden door de auteurs zelf opgesomd: klimaatverandering, groeiende kloof tussen arm en rijk, de uitholling van onze sociale zekerheid, de privatisering van openbare diensten, de (sociale en politieke) crisis van de Europese Unie en de heersende mantra “meer en langer werken” die sinds het Generatiepact bij alle traditionele partijen gemeengoed is geworden.

Wij zelf voegen hier nog aan toe: de immense grote groepen armen in het Zuiden die in een neoliberaal keurslijf gedwongen worden (alhoewel tegenbewegingen in Zuid-Amerika zich met verschillende mate van succes proberen te verzetten), de voorspelde toename van hongersnoden en milieuvluchtelingen, en het feit dat er voor onze sociale zekerheid eenzijdig een beroep wordt gedaan op de werkende klasse terwijl herverdeling ook een bijdrage vereist van diegenen die vermogen opbouwen.Groen! kan de inhoudelijke (systeem)kritiek van de auteurs alleen maar bijtreden. Maar volgens de auteurs dienen wij “stevige standpunten” in te nemen. Ter aanvulling van de voorgaande punten van de auteurs zelf, wat te denken van de volgende.

+ Betaalbaar wonen is een toenemend probleem. Daarom wil Groen! de huurmarkt beter reguleren door huursubsidies te voorzien voor mensen die niet op de private huurmarkt terecht kunnen en door huurrichtprijzen te voorzien.
+ CO2-taks voor het bedrijfsleven (in België nog steeds niet ingevoerd).
+ Een vermogensbelasting, zodat niet enkel werkenden bijdragen tot de financiering van de sociale zekerheid. De paarse regering is tegen, maar voert wél de fiscale amnestie in voor fraudeurs.
+ Behoud en verdere uitbouw van mogelijkheden tot een ontspannen loopbaan, tegen de filosofie van het Generatiepact die werknemers uitperst als citroenen. Groen! was en is trouwens de enige gekende politieke partij die zich verzet tegen het Generatiepact, samen met de vakbonden.
+ 0,7% van het BNP voor ontwikkelingssamenwerking, de teloorgang van ontwikkelingssamenwerking onder de paarse regering is schrijnend.
+ Herziening van de NAVO-akkoorden die toelaten dat België wordt meegesleurd in illegale oorlogen.
+ De Europese Unie moet méér zijn dan een vrije markt alleen. Gedaan met de ivoren toren mentaliteit, de bureaucratie, het gesjacher tijdens onderhandelingen en de goednieuwsshows na de zoveelste Europese top waar niets werd beslist.

Zijn dit voor de auteurs voldoende “stevige standpunten”? Voor meer toelichting verwijzen wij graag naar ons verkiezingsprogramma, want dit zijn wel degelijk standpunten van Groen!.

Mogen wij de bal even terugkaatsen?

Wij detecteren bij bepaalde linkse krachten pleinvrees om met Groen! in gesprek te gaan om de tegenbeweging sterker te maken. Groen! was vragende partij om bij de oprichting van het CAP gesprekken te openen over eventuele vormen van samenwerking. De agenda voor deze gesprekken was blanco, er kon wat ons betreft over alles gepraat worden. Op het congres van CAP werd dit voorstel echter weggestemd. Dat is ieders goed recht, maar in deze kan Groen! geen “egelstelling” verweten worden.

Een “samengaan van linkse anti-neoliberale kandidaten en Groen!” behoorde wat ons betreft absoluut tot de mogelijkheden. Voor Groen! staat deze deur trouwens nog altijd open. Zonder vooroordelen, zonder linkse bewegingen af te rekenen op hun verleden, maar met oog voor de actuele maatschappelijke evoluties. En die vereisen een sterk antwoord op de uitdagingen op het vlak van leefmilieu en sociale rechtvaardigheid. Groen! heeft de wijsheid niet in pacht. Verrijking van eigen standpunten en politieke stijl is altijd een goede zaak. Wij nemen dan ook een open houding aan. Zolang we maar het groene en sociale alternatief versterken, in plaats van verdelen.

Wouter De Vriendt, lijsttrekker West-Vlaanderen
Peter Tom Jones
, 2e plaats Senaat, lid Wetenschappelijke Raad ATTAC-Vlaanderen
Stefaan Van Hecke, lijsttrekker Oost-Vlaanderen

11:44 Gepost door Filip De Bodt in Algemeen | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

Commentaren

Beste Wouter, Peter en Stefaan Lees eens

http://www.vincentdecroly.be/pomme.html

hoe regeringscompromissen bundeing van de tegenkrachten belet.

Gepost door: Raf Verbeke | 19-04-07

Een klimaatplan betaald door vermogensbelasting!
De reactie van Groen! is deftig. Nu nog de praktijk. Dat deze punten in het verkiezingsprogramma staan wisten we natuurlijk.

Als we met een kritisch oog kijken naar het discours van Groen! en de manier waarop de partij zich profileert naar verkiezingen dan merken we dat het lot van onderdrukten/arbeiders op een "secundaire plaats" komt.
Gisteren nog praatte ik met een gemeenteraadslid van Groen! Die vertelde me dat Groen! de meest rode standpunten inneemt van alle partijen. Dat in datzelfde gesprek gezegd werd dat het moeilijk is om met arbeiders te praten bewijst de kloof tussen de theorie en de praktijk. Als wij de repliek die Groen! ons geeft serieus moeten nemen dan willen wij daden zien in hun manier van werken. Met een ijsbeer campagne voeren, allerhande petities ondersteunen, een website waarin een hele rubriek aan groene zelfstandigen besteed wordt maar geen rubriek voor "groene" loontrekkenden en dit soort zaken bouwen geen echte tegenmacht op.

Zoeken naar manieren om mensen te overtuigen van het rode karakter van GROEN! is volgens ons van cruciaal belang. De campagne moet draaien rond klimaat MAAR moet ook wijzen op de oorzaken en gevolgen van de huidige klimaatproblematiek.

Duidelijk maken dat ons huidige kapitalistische systeem met zijn winsthonger een gevaar inhoudt voor duurzame jobs, een inkomen met voldoende koopkracht, imperialisme dat humanitaire rampen en oorlogen teweegbrengt met als gevolg natuurlijk ook een gevaar voor het klimaat, een gevaar voor een menswaardig leven dus. Dit alles zegt Groen! niet EXPLICIET in campagnes. Waarom niet?

De neoliberalen zorgen enkel voor de mensen met geld. Maar zijn het niet juist die mensen die aandeelhouders, CEO's en dergelijke zijn in bedrijven. Zijn juist zei niet voor een groot deel verantwoordelijk voor de huidige klimaatproblematiek? Zij hebben de economie in handen en bepalen welke richting ze uitgaat.

DUS vinden we dat deze mensen moeten opdraaien voor de klimaatproblemen zoals vermeld in de titel

Nu ja of Peter Tom Jones & co ook op deze manier denken is nog maar de vraag. Groen! kan volgens ons nog veel verder gaan.

Ondanks deze bemerkingen zijn wij voorstander van een constructieve samenwerking bij de komende verkiezingen.

ROOD OP GROEN!

Sven Van Trappen
David Baele

Gepost door: Sven Van Trappen & David Baele - ROOD OP GROEN! | 19-04-07

Klimaatboek Jones en co hebben een boek geschreven over hun plannen. Ziet er niet slecht uit, allez als ik de pers mag geloven.

http://www.indymedia.be/nl/node/8680

Gepost door: Eva | 19-04-07

En ik maar twijfelen tussen een stem voor Groen (Jones bijvoorbeeld) en CAP ...
Samenwerken mensen !!

Gepost door: Jo Deferme | 09-05-07

Wie is er nu in godsnaam tegen het Generatiepact? Ik val echt van mijn stoel als ik hoor dat Groen! tegen het Generatiepact is. Sorry, maar wat is jullie oplossing dan voor de vergrijzing? We zitten in een systeem waarin werkenden het pensioen van gepensioneerden betalen. Dit systeem loopt fout als er meer gepensioneerden dan werkenden zijn, zoals in de zeer nabije toekomst het geval zal zijn. Dit kan gedeeltelijk worden opgelost door iedereen wat langer te laten werken. Zo zijn er meer bijdragen door werkenden voor de pensioenen en zijn er ook iets minder mensen die een pensioenuitkering moeten ontvangen. Jullie zijn tegen het Generatiepact omdat mensen worden uitgeperst als pensioenen. Waarom dan? Nergens gaan mensen zo vroeg op pensioen als in dit land. Als iedereen zo vroeg blijft op pensioen gaan als nu, zullen jonge mensen daarvan het slachtoffer zijn. Zij zullen als kleine groep het pensioengeld moeten ophoesten voor een veel te grote groep gepensioneerden- wat op termijn een ondraaglijke financiële last zal zijn- en dit zonder dat ze zelf ooit enige garantie op een leefbaar pensioen zullen hebben. Ik dacht dat Groen! voor jonge mensen opkwam?

Gepost door: daphne | 22-05-07

kleine rechtzetting 'omdat mensen worden uitgeperst als CITROENEN' natuurlijk

Gepost door: daphne | 22-05-07

Generatiepact Wat er tegen het Generatiepact is? Dat het eenzijdig aan één groep mensen, diegenen die gaan werken, opgelegd wordt.

Rood Op Groen is voor een afspraak waarbij langer werken op vrijwillige basis gestimuleerd wordt door betere verloning, aangenamer werkomstandigheden, inhoudelijke en duurzame jobs.

Je kan het toch niet maken om langer werken te gaan promoten als je in een productieproces 25 jaar lang dezelfde handeling uitvoert aan de band? Als de opbrengst daarvan grotendeels naar aandeelhouders gaat, die ongebreidelde winsten willen maken.

Wij zijn voor een eerlijk generatiepact waarbij de beschikbare centen en krachten gemobiliseerd worden: waarbij dus ook de winsten méér ten goede komen van iedereen.

Overigens wil ik toch ook opmerken dat de overheid door de talrijke vormen van bedrijfssteun een hold up pleegt op de kas van de sociale zekerheid.

Het Generatiepact neemt dus met de ene hand centen van de werkenden af om die door te sluizen naar de aandeelhouders.

We moeten jong niet gaan opzetten tegen oud, dus! We moeten samen de centen mobiliseren ie er zijn!

Gepost door: Filip De Bodt | 23-05-07

Wat een kromme redenering. Het generatiepact behelst juist het langer aan het werk houden van mensen. Dat dit dus op de werkenden slaat lijkt me de evidentie zelve : langer werken van ... de werkenden natuurlijk ! Wie anders ?

De rest dat u aanhaalt is compleet naast de kwestie. U slaat alles door elkaar.

Betere verloning, aangenamer werkomstandigheden, inhoudelijke en duurzame jobs, ..., ja natuurlijk, wie is daar nu tegen ? Maar bent u zeker dat u zo de mensen langer aan het werk zal houden, zal u dus uw doel bereiken ? Dit is toch steeds opnieuw het probleem met de extremistische standpunten van Groen!.
Daarnaast : hoe zal u zaken als "betere werkomstandigheden" in wetten gieten ? Dit is zeer subjectieve/ delicate materie die enkel via (langzaam) overleg bereikt kan worden (en waarvan dus helemaal niet zeker is dat het de mensen langer aan het werk zal houden).

Tenslotte, m.i. terug een voorbeeld van het salonsocialisme/ -communisme waar Groen! voor staat : hoe oud is een gemiddelde Belgische arbeider na 25 jaar werken ?

Mijn pa was er 38.
Na 35 jaar werken werd ie op brugpensioen gezet, 48 jaar jong. Denkt u nu werkelijk dat dit hetgeen was waar hij naar verlangde ? Denkt u nu werkelijk dat alle arbeiders niet liever willen dan zo vlug als mogelijk de pantoffeltjes aan te trekken ?

Wat mij betreft : jullie snappen er gewoonweg niks van, net zoals die andere extreme partij.





Gepost door: Jo Raes | 23-05-07

zo krom is dat niet hoor... De rechte lijn in mijn betoog is dat diegenen die het meest verdienen (speculanten en co) het meest moeten bijdragen bij het oplossen van een problematiek.

De recht lijn in jouw discours is het extreme liberalisme waarbij zelfs de arbeidsomstandigheden volgens jou niet in wetten vast te leggen zijn. Waarom hebben wij dan een arbeidswetgeving en wat staat daar dan in denk je?

We verschillen duidelijk van mening! Sans rancune, overigens.

Gepost door: Filip De Bodt | 23-05-07

U trekt alles uit zijn context. U had het over "aangenamer" werkomstandigheden, dan denk ik niet meteen aan de huidige, "basis"- arbeidsomtandigheden, maar eerder aan verfijningen ervan. Deze kunnen wel in de wet ingeschreven worden, alleen zeg ik dat dit een langzaam proces is (gezien het huidig niveau van de arbeidsomstandigheden in Belgie).

Bovendien hebt u nu nog steeds niet gezegd hoe u zal verzekeren dat genoeg mensen aan het werk zullen zijn om de vergrijzing te betalen, hoe u dus het probleem daadwerkelijk zal oplossen. Want dit was de initiële vraag.

Met "op vrijwillige basis blijven werken" komt u er misschien, maar misschien ook niet. Dit is dus geen valabele oplossing, want zo brengt u het evenwicht in de financiën in gevaar. Immers, als er niet genoeg mensen blijven werken is er niet genoeg geld waardoor de gepensioneerden (de vergrijzing dus) nog minder overhouden en zodoende uw oplossing hen nog in slechtere papieren brengt.

Het geld bij de speculanten halen is eveneens geen valabale oplossing. Misschien kan u er genoeg geld innen als de Tobin-taks er komt en de financiële instellingen niet slim genoeg zijn om deze taks te ontlopen, maar waarschijnlijk zal u er niet genoeg geld rapen want de taks zie ik nog niet direct ingevoerd worden (temeer daar dit Europees, en waarschijnlijk zelfs samen met andere Westerse landen geregeld moet worden).
En dus hebben we terug : misschien werkt uw oplossing (als de Tobin taks er bv komt), maar miischien ook niet (als die er niet komt of als de banken slim genoeg zijn om eraan te ontsnappen).

U ziet dat u niet voor de goede oplossingen gaat. Wat immers als de Tobin taks er niet komt en er niet genoeg mensen vrijwiliig blijven werken ? Dan hebben we pas een serieus probleem!

Zodoende zou de integrale uitvoering van dergelijke "oplossingen" grote risico's inhouden voor de maatschappij. Vandaar mijn betoog dat veel van Groen!'s standpunten extreem zijn.

Nu, sans rancune, zo ver zijn we gelukkig nog niet ;-)

Gepost door: Jo Raes | 24-05-07

Eenzijdige kijk op arbeiders Filip,

ik wil nog even melden dat uw visie op arbeiders wel zeer eng is. 25 jaar dezelfde handeling uitvoeren? Tegenwoordig zijn die mensen ook tot hun 18 jaar naar school geweest hoor. Mensen, ook diegene die bandwerk doen, zijn heus wel in staat andere jobs uit te voeren. Ik ken er verschillende die na een tijd aan de band te hebben gewerkt in hetzelfde bedrijf konden doorstromen naar een andere job, of zelfs zijn gaan studeren aan de hogeschool (zoals mijn broer).
En ook oudere mensen zijn niet verloren voor de arbeidsmarkt. Toen defabriek sloot waar ze 20 jaar had gewerkt als arbeidster verloor mijn schoonmoeder op haar 48ste haar job. Ze kreeg de kans om een opleiding te volgen bij de VDAB en werkt nu in de verzorgingssector. Ze is erg gelukkig, veel gelukkiger dan die iets oudere collega's die verplicht op brugpensioen moesten. Zeg nu zelf, denk jij nu echt dat iemand van 50 jaar gelukkig is door ganse dagen thuis te zitten en te moeten leven van een uitkering?
Een job is meer dan werken alleen. Je kan je ontplooien, je ontmoet mensen, je verdient geld waarmee je leuke dingen kan doen. Ganse dagen thuiszitten is een ramp voor de meeste mensen. Ik ben zelf nog werkloos geweest, dus ik spreek zeker uit ervaring.

Gepost door: daphne dewolf | 24-05-07

reactie op Jo en Daphne Ik ben het eens met de stelling dat duurzame jobs noodzakelijk zijn eer je kan spreken van langer werken.

Ik heb óók een broer, ook tot 18 j gestudeerd, werkt nu bij de Post. Na het zoveelste tijdelijke contract bij verschillende werkgevers mag hij binnenkort weer op zoek naar werk. De vaste werknemers bij de Post zijn ook niet blij want binnenkort komt er weer ne nieuwe die weer van 0 moet beginnen (weer voor anderhalf jaar?). In wiens voordeel zijn deze jobs?

Een mens loopt niet te springen om steeds van werk te veranderen. 4 verschillende jobs op 6 jaar tijd, steeds op zoek gaan naar een andere jobs, steeds weer die onzekerheid van te moeten terugvallen op een uitkering die niet echt veel voorstelt om een gezin te onderhouden. Eerst moet er werk gemaakt worden van jobs die een mens meer zekerheid kan garanderen eer er gesproken wordt van langer werken.

Een ander verhaal geldt voor mijn moeder. Ze werkt reeds lange jaren in de Horeca. Deze sector is een zeer zware sector doch geen "bandwerk". Als ik zie hoe al jaren van haar goedheid wordt geprofiteerd door bazen die nooit tevreden zijn met hun opbrengst dan wordt ik wel boos. En van een verloning die overeenkomt met de prestaties die geleverd worden is geen sprake in deze sector.

Het opleggen van een generatiepact aan de mensen zonder dat ze hierover worden geraadpleegd is absurd. Een echte democratie luistert echt naar de mensen en doet niet alsof. Daarom is het generatiepact eenzijdig.

Gepost door: Sven Van Trappen | 24-05-07

Even cijfers er bij halen Toch even rond vergrijzing en zo de cijfers er bij gehaald. De kost van de vergrijzing wordt in het algemeen (cijfers van vb. Chgristelijke Mutualiteiten en Nederlands Instituut voor Demografie) op 4 tot 5 % gerekend van het Bruto Binnenlands Product.

Dat BBP is volgens de overheiswebsite belgium.be in 2005 298 miljaard €. Kostprijs dus=11,92 miljaard €

De fiscale fraude wordt in België (cijfers belastingsinspectie) geschat op 15 miljard €. Een vermogensbelasting zoals die in Frankrijk of Nederland geheven wordt brengt 3 tot 5 miljard € op. Een Algemene Sociale Bijdrage zoals het ABVV dat eist gaat in dezelfde richting.

We kunnen de vergrijzing dus op twee manieren betalen: door de mensen harder te doen werken of door slapend kapitaal aan te pakken.

Ik kies voor stimulansen voor de eerste groep én wetten naar de tweede groep toe. Ik vind het onrechtvaardig dat de enen moeten inleveren terwijl de anderen slapend rijk worden.

Daphne, natuurlijk klopt het dat heel wat mensen nog energie en goesting hebben om te gaan werken , laat ons dat dan zeker stimuleren door interessante jobs, coaching jobs voor ouderen, een goed statuut (waarom geen pensioenbonus vb. voor wie langer wil werken). Daarom hoeven we de mensen niet te verplichten. Laat diegenen die zin hebben voortdoen, laat diegenen die (dikwijls terecht, iedereen heeft niet dezelfde kansen gehad als je familie) uitgeblust zijn stoppen. Op de werkvloer ben je toch niks met mensen die het niet meer zien zitten.

Pas op, als we de vrije markt zijn gang laten gaan is er daarom nog geen werk ook voor al die mensen en riskeert het dat ze de jobs van de jongeren afpakken. Dat zal dus ook straf begeleid moeten worden.

Gepost door: Filip De Bodt | 24-05-07

U komt dus aan 3 (of 6 ?) van de 12 miljard euro; nog 9 miljard euro te gaan, 360 miljard oude Belgische franken.

Ook opletten dat de 3 miljard niet opgesoupeerd wordt aan de pensioenbonus, of we moeten terug 12 miljard euro zoeken.

By the way : als men met dat speculeren zo makkelijk rijk wordt, kan de overheid dan niet voor ons speculeren ?

Gepost door: Jo Raes | 25-05-07

Uit de Standaard van vandaag... PROFESSOR BEA CANTILLON (UA) Alleen voor selectieve lastenverlagingen is nog ruimte, willen we de vergrijzing voorbereiden. En onze uitkeringen behoren nu al tot de laagste in West-Europa, zegt Bea Cantillon.

Ga je de echte werklozen in armoede laten zitten?

Van onze redactrice Isabel Albers BRUSSEL Over de belangrijkste weg om de vergrijzing op te vangen, is iedereen het eens: de activiteitsgraad moet naar omhoog. Maar, voegt professor Sociaal Beleid Cantillon eraan toe, het is absoluut nodig dat drie doelgroepen benoemd worden waar het beter kan en moet: ouderen, allochtonen en laaggeschoolden. Voor andere groepen hebben we zeker in Vlaanderen al een activiteitsgraad die echt niet veel meer naar omhoog kan.' Hoe kunnen we die drie groepen meer aan het werk krijgen? Voor verplichte quota lijkt geen politiek draagvlak. 'Die drie groepen definiëren, is belangrijk in het debat over een lastenverlaging. Voor een algemene, lineaire lastenverlaging is geen budgettaire ruimte, heeft ook Luc Coene van de Hoge Raad van Financiën gezegd. Voor die drie groepen moet er wél een lastenverlaging komen. Dat is niet vrijblijvend. Dat moet snel gebeuren, want we zullen anders heel snel problematische tekorten op de arbeidsmarkt hebben, voor zover dat nu al niet het geval is.' 'Dat ouderen niet lang genoeg aan het werk blijven, is in België een veel groter probleem dan elders in Europa. De activiteitsgraad van 55-plussers is in het algemeen te laag, daar ligt een hele grote uitdaging. Een selectieve lastenverlaging waarbij werkgevers én de oudere werknemers zelf profiteren, kan helpen.' 'Het brugpensioen moet ook worden verscherpt. Helemaal afschaffen kan je het brugpensioen niet, het zal altijd wel nodig blijven bij grote herstructureringen. Daar is eigenlijk ook geen discussie over. Daarnaast moet je ook formules van het brugpensioen kunnen behouden voor mensen die het fysisch of psychisch niet meer aankunnen, de zware beroepen. Een sluitende lijst van die beroepen opstellen, is tot nog toe niet gelukt.' Kan een beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen niet helpen om meer mensen aan het werk te krijgen? 'Ach, die discussie weer. Als je, zoals in Zweden, een strikt opvolgings- en begeleidingssysteem van werklozen hebt, heb je de facto een beperking in de tijd van dat systeem. Je moet het systeem herleiden tot een verzekering op het risico op werkloosheid en daar geen mensen in laten zitten die daar niet thuishoren en dan is de vraag naar beperking in duur niet langer relevant. Want er zijn ook een aantal échte langdurig werklozen. Voor die groep ga ik zelfs verder: ook de werkloosheidsuitkeringen zouden, net als de laagste pensioenen, het leefloon en invaliditeitsuitkeringen, omhoog moeten. Want we zitten daar al bij de laagste, als we ons vergelijken met de West-Europese landen.' Maar dan verhoog je de werkloosheidsvallen (waarbij het voordeliger is om niet te gaan werken dan wel, red.) weer. 'Op de duur wordt die redenering van werkloosheidsvallen pervers. Wat doe je dan met echte werklozen? Hen in armoede laten zitten? In Zweden zijn de werkloosheidsvallen zeer hoog, maar er is geen probleem omdat men er een strikt opvolgingssysteem van werklozen heeft.' De budgettaire ruimte is beperkt. Zijn de laagste pensioenen dan niet prioritair? 'Ja, maar de sociale bescherming is zowel bij de laagste pensioenen, invaliditeit als werklozensteun laag. Een groep die zeker prioriteit verdient, zijn de invaliden en chronisch zieken. De uitkeringen zijn daar laag gebleven en de kosten gestegen.' De vergrijzingskosten lopen niet alleen op doordat meer mensen met pensioen gaan, ook de uitgaven voor gezondheidszorg stijgen. Aan welk tempo kunnen we die laten groeien? 'Het huidige tempo (4,5 procent reële stijging per jaar, red.) van de stijging in de gezondheidszorguitgaven zal moeilijk te houden zijn. Maar de piste om de patiënt meer zelf te laten betalen, is opgebruikt. We zitten daar absoluut aan een plafond. Het aandeel van de patiënt bedraagt nu al gemiddeld een kwart van de totale kosten. Daar is al een heel arsenaal sociale correcties aan gekoppeld. Er is wel nog veel ruimte voor besparing in het responsabiliseren van artsen, ziekenhuizen en de geneesmiddelenindustrie. Daar kan nog veel worden gedaan.' En een splitsing van de gezondheidszorg, zodat er meer maatwerk in het beleid kan komen? 'Als ik dat met een academische bril bekijk, vind ik dat geen oplossing. Wel moet er gezocht worden naar wegen om de gemeenschappen te responsabiliseren, bijvoorbeeld door preventie te belonen. Ook bepaalde vormen van decentralisatie kunnen tot meer efficiëntie leiden. Maar het beheersen van de kosten van de gezondheidszorg moet op Belgisch niveau gebeuren. Vlaanderen heeft er niet veel belang bij dat alleen te doen, want die gezondheidszorg in Wallonië moet ook in toom worden gehouden. Dat is geen goede ingesteldheid.' 'Vergelijk het met het onderwijs. De regionalisering ervan heeft ervoor gezorgd dat we in Vlaanderen een zeer performant onderwijssysteem hebben ontwikkeld. Maar Wallonië heeft dat niet gedaan. Wat als dat ook met gezondheidszorg zo zou zijn? De kosten van de vergrijzing moeten op Belgisch niveau gedragen worden.'

PROFESSOR BEA CANTILLON (UA) Alleen voor selectieve lastenverlagingen is nog ruimte, willen we de vergrijzing voorbereiden. En onze uitkeringen behoren nu al tot de laagste in West-Europa, zegt Bea Cantillon.

Ga je de echte werklozen in armoede laten zitten?

Van onze redactrice Isabel Albers BRUSSEL Over de belangrijkste weg om de vergrijzing op te vangen, is iedereen het eens: de activiteitsgraad moet naar omhoog. Maar, voegt professor Sociaal Beleid Cantillon eraan toe, het is absoluut nodig dat drie doelgroepen benoemd worden waar het beter kan en moet: ouderen, allochtonen en laaggeschoolden. Voor andere groepen hebben we zeker in Vlaanderen al een activiteitsgraad die echt niet veel meer naar omhoog kan.' Hoe kunnen we die drie groepen meer aan het werk krijgen? Voor verplichte quota lijkt geen politiek draagvlak. 'Die drie groepen definiëren, is belangrijk in het debat over een lastenverlaging. Voor een algemene, lineaire lastenverlaging is geen budgettaire ruimte, heeft ook Luc Coene van de Hoge Raad van Financiën gezegd. Voor die drie groepen moet er wél een lastenverlaging komen. Dat is niet vrijblijvend. Dat moet snel gebeuren, want we zullen anders heel snel problematische tekorten op de arbeidsmarkt hebben, voor zover dat nu al niet het geval is.' 'Dat ouderen niet lang genoeg aan het werk blijven, is in België een veel groter probleem dan elders in Europa. De activiteitsgraad van 55-plussers is in het algemeen te laag, daar ligt een hele grote uitdaging. Een selectieve lastenverlaging waarbij werkgevers én de oudere werknemers zelf profiteren, kan helpen.' 'Het brugpensioen moet ook worden verscherpt. Helemaal afschaffen kan je het brugpensioen niet, het zal altijd wel nodig blijven bij grote herstructureringen. Daar is eigenlijk ook geen discussie over. Daarnaast moet je ook formules van het brugpensioen kunnen behouden voor mensen die het fysisch of psychisch niet meer aankunnen, de zware beroepen. Een sluitende lijst van die beroepen opstellen, is tot nog toe niet gelukt.' Kan een beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen niet helpen om meer mensen aan het werk te krijgen? 'Ach, die discussie weer. Als je, zoals in Zweden, een strikt opvolgings- en begeleidingssysteem van werklozen hebt, heb je de facto een beperking in de tijd van dat systeem. Je moet het systeem herleiden tot een verzekering op het risico op werkloosheid en daar geen mensen in laten zitten die daar niet thuishoren en dan is de vraag naar beperking in duur niet langer relevant. Want er zijn ook een aantal échte langdurig werklozen. Voor die groep ga ik zelfs verder: ook de werkloosheidsuitkeringen zouden, net als de laagste pensioenen, het leefloon en invaliditeitsuitkeringen, omhoog moeten. Want we zitten daar al bij de laagste, als we ons vergelijken met de West-Europese landen.' Maar dan verhoog je de werkloosheidsvallen (waarbij het voordeliger is om niet te gaan werken dan wel, red.) weer. 'Op de duur wordt die redenering van werkloosheidsvallen pervers. Wat doe je dan met echte werklozen? Hen in armoede laten zitten? In Zweden zijn de werkloosheidsvallen zeer hoog, maar er is geen probleem omdat men er een strikt opvolgingssysteem van werklozen heeft.' De budgettaire ruimte is beperkt. Zijn de laagste pensioenen dan niet prioritair? 'Ja, maar de sociale bescherming is zowel bij de laagste pensioenen, invaliditeit als werklozensteun laag. Een groep die zeker prioriteit verdient, zijn de invaliden en chronisch zieken. De uitkeringen zijn daar laag gebleven en de kosten gestegen.' De vergrijzingskosten lopen niet alleen op doordat meer mensen met pensioen gaan, ook de uitgaven voor gezondheidszorg stijgen. Aan welk tempo kunnen we die laten groeien? 'Het huidige tempo (4,5 procent reële stijging per jaar, red.) van de stijging in de gezondheidszorguitgaven zal moeilijk te houden zijn. Maar de piste om de patiënt meer zelf te laten betalen, is opgebruikt. We zitten daar absoluut aan een plafond. Het aandeel van de patiënt bedraagt nu al gemiddeld een kwart van de totale kosten. Daar is al een heel arsenaal sociale correcties aan gekoppeld. Er is wel nog veel ruimte voor besparing in het responsabiliseren van artsen, ziekenhuizen en de geneesmiddelenindustrie. Daar kan nog veel worden gedaan.' En een splitsing van de gezondheidszorg, zodat er meer maatwerk in het beleid kan komen? 'Als ik dat met een academische bril bekijk, vind ik dat geen oplossing. Wel moet er gezocht worden naar wegen om de gemeenschappen te responsabiliseren, bijvoorbeeld door preventie te belonen. Ook bepaalde vormen van decentralisatie kunnen tot meer efficiëntie leiden. Maar het beheersen van de kosten van de gezondheidszorg moet op Belgisch niveau gebeuren. Vlaanderen heeft er niet veel belang bij dat alleen te doen, want die gezondheidszorg in Wallonië moet ook in toom worden gehouden. Dat is geen goede ingesteldheid.' 'Vergelijk het met het onderwijs. De regionalisering ervan heeft ervoor gezorgd dat we in Vlaanderen een zeer performant onderwijssysteem hebben ontwikkeld. Maar Wallonië heeft dat niet gedaan. Wat als dat ook met gezondheidszorg zo zou zijn? De kosten van de vergrijzing moeten op Belgisch niveau gedragen worden.'
'Dat ouderen niet lang genoeg aan het werk blijven, is in België een veel groter probleem dan elders in Europa. De activiteitsgraad van 55-plussers is in het algemeen te laag, daar ligt een hele grote uitdaging. Een selectieve lastenverlaging waarbij werkgevers én de oudere werknemers zelf profiteren, kan helpen.' 'Het brugpensioen moet ook worden verscherpt. Helemaal afschaffen kan je het brugpensioen niet, het zal altijd wel nodig blijven bij grote herstructureringen. Daar is eigenlijk ook geen discussie over. Daarnaast moet je ook formules van het brugpensioen kunnen behouden voor mensen die het fysisch of psychisch niet meer aankunnen, de zware beroepen. Een sluitende lijst van die beroepen opstellen, is tot nog toe niet gelukt.'






Gepost door: daphne | 25-05-07

Sorry, het was niet de bedoeling om dit twee keer te plakken...

Gepost door: daphne | 25-05-07

verkeerd gerekend Jo, pardon, we komen niet aan 5 maar aan 17 miljard bij wegwissen van de fiscale fraude! 17 miljard voor 12, we hebben dus over, we mogen nog wat fraude laten loslopen.

Daphne, Cantillong zoekt oplossing, al hoor ik ze het generatiepakt dat er is niet verdedigen. Stimuleren, ja, zeker, als de rijken ook een inspanning doen. Dat is nu niet het geval. Elk zijn deel is maar eerlijk...

Gepost door: Filip De Bodt | 25-05-07

Euh, Filip ik weet niet wat er volgens jou in het generatiepact staat, maar de bedoelingvan het pact is 50-plussers langer aan het werk te houden, wat ook volgens Cantillon absoluut noodzakelijk is om de kosten van de vergrijzing op te vangen.

'Dat ouderen niet lang genoeg aan het werk blijven, is in België een veel groter probleem dan elders in Europa. De activiteitsgraad van 55-plussers is in het algemeen te laag, daar ligt een hele grote uitdaging. Een selectieve lastenverlaging waarbij werkgevers én de oudere werknemers zelf profiteren, kan helpen.' 'Het brugpensioen moet ook worden verscherpt. Helemaal afschaffen kan je het brugpensioen niet, het zal altijd wel nodig blijven bij grote herstructureringen. Daar is eigenlijk ook geen discussie over. Daarnaast moet je ook formules van het brugpensioen kunnen behouden voor mensen die het fysisch of psychisch niet meer aankunnen, de zware beroepen. Een sluitende lijst van die beroepen opstellen, is tot nog toe niet gelukt.'

Gepost door: daphne | 25-05-07

Tuurlijk Ha ja, de fiscale fraude "wegwissen", en misschien direct ook alle criminaliteit "verwijderen" ?

En hoe gaat ge dat precies doen ? Gij hoopt dat iedereen opeens braafjes doet wat ge vraagt, maar zo werkt het niet hé.


Gepost door: Jo Raes | 29-05-07

laatste reactie tegenover Jo:

Hoe je dat doet is door de achterpoorten van de fiscale fraude te sluiten die de wetgever nu open laat. Zie vb. de website www.fiscaalwonderland.be van de SPa-er Dirk Van Der Maerelen!

Gepost door: Filip De Bodt | 29-05-07

Vlak taks Zeg Filip,

en als we nu een flat tax invoerden? Zo worden de belastibngen voor iedereen een stuk een voudiger en wordt fiscale fraude veel moeilijker. In Estland en Rusland lijkt het alvast te werken. Zie ook www.workforall.org

Dit betekent dat een vlakke belasting veel eenvoudiger te controleren valt. Er is geen zware administratie nodig om de belastingen te innen. En de belastingplichtige kan niet inspelen op de grijze zone van verschillende regeltjes of voor interpretatie vatbare bepalingen om de belastingen te ontwijken.



De vorige premier van Estland voerde in 1994 al een vlakke belasting in van 26 %. Dat was toen eigenlijk een wereldprimeur en daar werd niet veel aandacht aan besteed. Ook al omdat Estland niet veel betekende op de economische wereldkaart en nagenoeg alle waarnemers ervan uitgingen dat deze fiscale storm zou luwen en dat die landen vrij vlug hun tarieven zouden moeten optrekken.

Het tegendeel bleek waar. De lage belastingvoeten gaven de economie van Estland vleugels. In de tweede helft van de jaren negentig groeide de economie er met meer dan 10 %. Anno 2004 en 2005 scoort Estland een zeer bewonderenswaardige economische groei van 6 %. Nu is Estland zelfs in staat om het lage tarief van de vlakke belasting nog verder te laten dalen. Vanaf 1 januari 2007 wordt het in de personenbelasting op 20 % gebracht. Maar hierbij moet zeker worden vermeld dat Estland géén vennootschapsbelasting kent. De aanslagvoet op vennootschapswinsten is gewoon nul. Nul procent en geen cent meer! Winsten in de schoot van de vennootschappen kunnen er belastingvrij gegenereerd worden. Er wordt alleen een soort dividendbelasting geheven bij uitkering van winsten. En die bedraagt ook 26 % van het uitgekeerde bruto-bedrag.

Even een cijfer voorbeeld ter vergelijking. Een vennootschap in Estland maakt een winst van 1000. Wanneer er geen dividend wordt uitgekeerd wordt er geen belasting betaald. De vennootschap houdt dus 1000 over om te investeren of om uit te keren als dividend. Indien de winst volledig wordt uitgekeerd wordt 260 ingehouden. De aandeelhouders ontvangen netto 740.

Vergeleken met België is dit een groot verschil. De vennootschapsbelasting bedraagt hier afgerond 34 % en een dividend wordt aan 25 % belast (tenzij de vennootschap van de verlaagde tarieven kan genieten). Op een winst van 1000 wordt 340 vennootschapsbelasting aangerekend zodat er nog slechts 660 overblijft om te investeren of uit te keren aan de aandeelhouders. Zij betalen daarop een roerende voorheffing van 25 %, of 165. Uiteindelijk ontvangen ze netto 495. Net iets minder dan de helft. In het beste geval kan de Belgische vennootschap van de verlaagde tarieven genieten in de vennootschapsbelasting (25 %) en in de roerende voorheffing (15 %). Op een winst van 1000 wordt 250 vennootschapsbelasting ingehouden. Op het uitgekeerde dividend van 750 wordt 15 % aangerekend en kan uiteindelijk 637,5 netto aan de aandeelhouders worden uitgekeerd. In dit tweede scenario lijkt dit verschil lijkt niet meer zo groot. Maar om het plaatje volledig te maken moet er echter bij vermeld worden dat één van de voorwaarden om van het verlaagd tarief te kunnen genieten de zgn. éénmiljoen-regel is van vroeger; dzw; dat aan de bedrijfsleider een minium bezoldiging van 25000 EURO moet worden uitgekeerd. Uiteraard worden daar ook belastingen op betaald (zeg maar 35 %) nà aanrekening van de bijdragen in de sociale zekerheid (afgerond 20 %). Rekening houdend met de personenbelasting die langs een achterpoortje binnenkomt loopt het verschil weer op.

Immers, de vennootschap moet eigenlijk een resultaat van 2000 realiseren om een dividend van 1000 aan de verlaagde tarieven te kunnen uitkeren. De bezoldiging van 1000 die aan de bedrijfsleider wordt betaald moet eerst verminderd worden met 200 aan sociale zekerheid. Op 800 wordt al gauw 40 % personenbelasting betaald, of 320. Hij ontvangt netto 480 aan bezoldigingen en een dividend van 637,5 netto. Of in totaal 1.157,5.

Terwijl in Estland op een vennootschapsresultaat van 2000 de aandeelhouders gewoon 1.480 netto zullen ontvangen. Vanaf 2007 zal het zelfs 1600 netto zijn omdat de aanslagvoet van 26 % zal worden teruggebracht naar 20 %. En als er geen dividend wordt uitgekeerd zijn de verschillen nog dramatischer.

Onwaarschijnlijk eenvoudig
Uit het voorbeeld blijkt overigens ook nog een ander voordeel van de vlakke belasting : de eenvoud.

Niet voor niets wordt een vlakke belasting a post card tax return genoemd. Dwz. dat de belastingplichtige bij wijze van spreken op een postkaart zijn fiscale aangifte kan indienen.

Dit betekent dat een vlakke belasting veel eenvoudiger te controleren valt. Er is geen zware administratie nodig om de belastingen te innen. En de belastingplichtige kan niet inspelen op de grijze zone van verschillende regeltjes of voor interpretatie vatbare bepalingen om de belastingen te ontwijken.

De eenvoud en de lagere tarieven maken het ook minder aantrekkelijk om te frauderen. Daar heeft Rusland bv. ervaring mee waar de meest opvallende ommekeer in de fiscale ontvangsten werd genoteerd. Het voorbeeld van de Baltische Staten volgend heeft het grote communistische bolwerk van vroeger sinds 1 januari 2001 een personenbelasting ingevoerd van 13 % zonder aftrekposten. De Russische schatkist werd duidelijk beter van dit lager tarief. De aangegeven inkomen stegen plotseling met éénderde. Hoe is dit te verklaren? Voor de belastinghervorming kende Rusland drie tarieven in de personenbelasting 12 %, 20 % en 30 %. Slechts 52 % van de huishoudens gaven toen hun inkomsten aan. Na de fiscale hervorming gaven 68 % van de huishoudens hun inkomsten aan. En een jaar na de belastinghervorming incasseerde de Russische schatkist al 26 % meer fiscale inkomsten uit de verlaagde personenbelasting.

Gepost door: daphne | 31-05-07

andere partij Beste Daphne,

We gaan het allicht nooit eens geraken. Last call dus. Dat hoeft ook niet. Zelf ben ik voorstander van progressieve belastingen, waarbij men méér bijdraagt naar gelang men verdient. Ik vind dat zéér essentieel. Het gaat mij immers niet alleen over of een economie draait of niet, maar ook over hoe ze draait. Een vlaktaks vind je wel terug in de programma's van Open VLD,Vlaams Belang en Lijst Dedecker. Je zal het allicht eerder in die richting moeten zoeken!

Gepost door: Filip De Bodt | 03-06-07

Vlaktaks Met een vlaktaks betaalt men toch meer wanneer men verdient, zeker wanneer ook de belastingvrije som wordt behouden? Een "grootverdiener" betaalt zodoende "twee maal" meer : (1) 30% van 1000 is meer dan 30% van 500 en (2) wanneer de eerste 500 vrijgesteld wordt komt dit de lagere inkomens meer tegoed.

Bovendien betalen de grootverdieners nu (relatief gezien) minder belastingen dan de mensen met een lager inkomen, doordat - zoals u zelf zei - ze veelal aan belastingsontwijking doen en geregeld aan belastingsontduiking.

Hoewel het dus een te radicale overgang is van waar we nu staan, lijkt de vlaktaks dus inderdaad geen zo'n dom idee.

Daar komt bij dat de inning sterk vereenvoudigd wordt waardoor mensen vrijkomen voor de broodnodige vacatures , mét economische toegevoegde waarde, die er meer en meer zullen zijn omwille van de vergrijzing.

Gepost door: Jo Raes | 04-06-07

hangt er van af Men betaalt méér, dat klopt, maar iedereen betaalt hetzelfde percentage aan belastingen. Ik vind het eerlijker als diegenen die meest betalen een hoger percentage bijdragen dan die genen die minst verdienen. De progressiviteit van een vlaktaks hangt inderdaad af van welke sommen men vrijstelt en hoe hoog de taks is. Als je een vlaktaks hebt van 12-25 % zoals nu in de meeste landen van Oost-Europa, dan verlaag je eigenlijk je tarief voor de rijksten. De economie kan dan wel draaien, de sociale ongelijkheid is ook nergens groter dan daar!

Gepost door: Filip De Bodt | 04-06-07

Filip,
ik wist wel dat je zou gaan steigeren als ik over de vlaktax begon, maar ik kon het toch niet laten. Slecht karakter zeker? Vlaktaks is inderdaad betwist. Maar in sommige landen, zoals Ijsland schijnt het toch te werken. En de rijkdom wordt ginder ook efficiënt herverdeeld. Wel, ik wens je veel succes op 10 juni. Het was toch een interessante discussie, vond ik. Ciao.

Gepost door: daphne | 04-06-07

De commentaren zijn gesloten.